Archiwum Tonów Muzyki w aplikacji
Odkrywaj artykuły i wybieraj język lektury. Otwórz archiwum w aplikacji lub zobacz najnowsze teksty w aplikacji.
Archiwum
-
Podcast Episode: Muzyka, Pamięć I Wrzesień
-
Mój ósmy dzień tygodnia, czyli Kombajn do zbierania kur po wioskach
-
Miałem zabrać cię nad rzekę. Powstanie Warszawskie ukryte w piosenkach
-
The Shivers – Puppy Dog. Miłość na krótkim łańcuchu
-
The Cure. „Friday I’m in Love”. Piątek nie musi niczego naprawiać
-
The Clientele: Gdy mgła nauczyła się tańczyć
-
Earth, Wind & Fire. „September”. Wrzesień, który nie chce ostygnąć
-
Natalia Przybysz i Skubas. Ciepły wiatr zostaje w środku
-
Transport Band. A może by… Leniwy funk, który nie zna czasu
-
Kaśka Sochacka – Komary. Ciepło przyszłości, której jeszcze nie ma
-
EMF – Unbelievable. Riff, który nie może ustać w miejscu
-
Wham! – Everything She Wants. Luksus, który zaczyna uwierać
-
Velvet Underground – Pale Blue Eyes. Dla Stasia
-
Basia (którą naprawdę uwielbiam), zanim została Basią. Obłęd w podmiejskiej dyskotece
-
Supergrass, cz. V. Diamond Hoo Ha. Ostatni hałas przed ciszą
-
Supergrass, cz. IV. Road to Rouen. Trzeba było wyjechać z Anglii
-
Supergrass, cz. III. In It for the Money. Kiedy wieczni chłopcy przestali się uśmiechać
-
Supergrass, cz. II. I Should Coco. Płyta nagrana przed pojawieniem się hamulców
-
Supergrass, cz. I. Zanim byli Alright. Jak Supergrass wydarzył się w Oxfordzie
-
The Verve, cz. V. Richard Ashcroft. Wielkie melodie, którym nie zawsze ufam
-
The Verve, cz. IV. Forth. Powrót, który nie próbował cofnąć czasu
-
The Verve, cz. III. Człowiek, który nie przestawał iść
-
The Verve, cz. II. Muzyka na granicy rozpadu
-
Mac DeMarco. Człowiek, który ukrył czułość pod wygłupami
-
Pulp, cz. IV. Pulp nie wrócił do 1995 roku
-
Pulp, cz. II. Muzyka ludzi, którzy wracają do domu później niż planowali
-
Pulp. Zespół, który czekał siedemnaście lat
-
Suede (cz. 4) – w Progresji, w Warszawie. Niektóre koncerty są większe od samych piosenek
-
Suede, cz. 3
-
Animal Nitrate. Niebezpieczne zwierzę wniesione do salonu
-
Zanim Britpop dostał flagę. Suede i wynalezienie nowej Anglii
-
This Must Be the Place. Hiraeth za domem, który nie był miejscem
-
Kapitan, który nigdy nie przypłynął. Double i sztuka przestawania czekać
-
The Clientele. Jak nagrać wspomnienie, a potem wpuścić do niego światło
-
Lou Reed wysyła miłość na orbitę
-
Tyle szczęścia po końcu świata. Artur Rojek, Dawid Podsiadło i Yeti
-
Balthazar – Blood Like Wine. Między fascynacją a katastrofą
-
Każdy jest bohaterem. Night Tapes i krótka ucieczka od cynizmu
-
Sześć minut mądrości, czyli Fisz Emade Tworzywo i Polska zalana oświeceniem
-
Światło pod skórą, czyli Roy Ayers, José James i Everybody Loves the Sunshine
-
Czułość, która podnosi. SAULT i „Higher”
-
Światło, które nie obiecuje cudu. Cleo Sol i „Sunshine”
-
„Cyfrowy lunapark uczuć”, czyli Daft Punk i „Something About Us”
-
„Wolność. Kocham i rozumiem” czyli Arcade Fire i „No Cars Go”
-
Halo, co jest grane?(!) Czyli Daria ze Śląska i Jej nowe „Halo, co jest grane?”
-
Słońce odbijające się od ekranów. Arcade Fire i jasność „Everything Now”
-
Piosenkę Pana Koracza o zdrowiu bym najbardziej chciał usłyszeć. O „Piechotą do lata” Bajmu
-
Breakout – Co stało się kwiatom?
-
Hey – R.E.R.E.
-
357 – Polski Top radia 357!
-
Khruangbin – White Gloves
-
Miłość jako utrata kontroli: „What You Won’t Do for Love” Bobby’ego Caldwella
-
Taylor Kirk, twarz (i mózg) Timber Timbre nie żyje…
-
Low: cisza, która mówi więcej
-
Lost Cause, part II. The Antlers – Undersea
-
Lost cause na przykładzie albumu Radiohead – A Moon Shaped Pool
-
Scena, nie przypadek. Anatomia śląskiego brzmienia
-
Radio 357
-
The Stone Roses – I Wanna Be Adored. Indie z Wielkiej Brytanii jako język życia
-
Undadasea: kiedy muzyka nie udaje planu
-
Michael McDonald – I Keep Forgettin‘
-
The Very Polish Cut-Outs
-
Prince – Purple Rain
-
Men I Trust – Norton Commander
-
Warpaint – Love Is To Die. Dlaczego Miłość zaczyna się od końca
-
Serge Gainsbourg. 35 lat od śmierci i dalej nie ma z nim porządku
-
Erykah Badu – Didn’t Cha Know
-
🎵 Fleetwood Mac – Dreams
-
Piosenka, która nie miała prawa być tak jasna
-
Zabezpieczony: A może jeszcze się da? Najpiękniejsza wersja Darii ze Śląska
-
A może jeszcze się da? Najpiękniejsza wersja Darii ze Śląska
-
Muzyka po wypadku. Czy da się słuchać tak samo, kiedy wszystko się zmienia?
-
Carry On. Czasem trzeba po prostu iść dalej
-
Ślady. Piosenka, która zostaje pod skórą
-
To nie jest piosenka o wolności; Little Simz – Free
-
Kilka słów o mnie
-
Za dziwni na początek. Dlaczego Little Dragon zostają na lata
-
Radiohead: od wejścia do wody po dążenie do absolutu
-
Daria ze Śląska. Między walentynką a ciężarem regionu
-
Parcels – precyzja, groove i przypadek, który nie był przypadkiem Parcels
-
Claire Laffut – moment, w którym wszystko się włącza
-
Jordan Rakei – muzyka do ogarniania głowy (i tego, czego nie da się ogarnąć)
-
Kings of Convenience – dwóch chłopaków z Bergen
-
Nowa polska szczerość – romantyzm, który mówi ciszej
-
Myslovitz – Z rozmyślań przy śniadaniu. Album, który nauczył polski rock melancholii.
-
Rhye – Close Your Mouth
-
Warhaus. Nocny cień Balthazara
-
Charlotte Gainsbourg – 5:55. Delikatność, która pamięta
-
Air – Moon Safari. Muzyka, która oddycha spokojem
-
HVOB – Trialog || Kiedy muzyka przestaje być tylko muzyką
-
Kobiece głosy, które zmieniają przestrzeń. Alternatywa, soul i wrażliwość, która zostaje na długo
-
Mateusz Dopieralski. Droga od podziemia internetu do Bitaminy i Vito Bambino
-
Część VI. Echo, które nie znikło. Shoegaze po końcu epoki
-
Część V. Bibliotekarze dźwięku
-
Część IV. Powrót mgły
-
Część III. Dźwięk jako architektura zawieszenia
Tony Muzyki, czyli muzyka niekoniecznie popularna 