DJ… Huj(?!)
Podejrzany pseudonim, opis uparcie zaprzeczający obecności Morettiego i Wodecki przy klawiszach. Z jednego setu wyrasta „Mitchologia stosowana”, mój cykl o Mitch & Mitch, muzycznych mistyfikacjach i przyjemności przekopywania internetu.
MUZYKA NIEPOPULARNA
Muzyka nie kończy się
na refrenie.
-
-
Podcast Episode: Muzyka, Pamięć I Wrzesień
Pip: Tony Muzyki — bo muzyka niekoniecznie popularna zasługuje na niekoniecznie oczywiste pytania. Dzisiaj Konrad Kaczmarczyk pyta, co piosenka robi z pamięcią: czy ją konserwuje, czy wpuszcza z powrotem do pokoju, rozgrzaną i głośną. Mara:…
-
Mój ósmy dzień tygodnia, czyli Kombajn do zbierania kur po wioskach
W „Planetach i liściach” melodia obrasta hałasem, a wobec kosmosu zostaje obietnica kupienia pomarańczy. Po ponad dwudziestu latach wracam do Kombajnu do zbierania kur po wioskach, „Ósmego piętra” i „Lewej strony literki M”. Między gitarami,…
-
Miałem zabrać cię nad rzekę. Powstanie Warszawskie ukryte w piosenkach
Spacer nad rzeką, wyjście w miasto, ślubna sukienka i fotografia. Piosenki Błażeja Króla, Organka, Lao Che, Smolika, Meli Koteluk i Brodki przypominają o powstańcach, cywilach i zwyczajnym życiu, które wojna nagle przerwała.
-
The Shivers – Puppy Dog. Miłość na krótkim łańcuchu
Nocne czytanie dawnych rozmów przywołuje „Puppy Dog” The Shivers, piosenkę o wierności, która niepostrzeżenie zmienia się w tresurę. Ciepłe analogowe brzmienie głaszcze, podczas gdy słowa zaciskają obrożę.
-
The Cure. „Friday I’m in Love”. Piątek nie musi niczego naprawiać
Obudziłem się o szóstej. Zanim pojawił się telefon, kawa i codzienny szum, byli Staś i Anielka. Potem przypomniałem sobie, że jest piątek, a w głowie od razu zaczęło grać „Friday I’m in Love”. O piosence…
-
The Clientele: Gdy mgła nauczyła się tańczyć
Od zamglonego „Reflections After Jane” do niemal tanecznego „Bookshop Casanova”. The Clientele pokazują, jak melancholia zmienia brzmienie, lecz nie znika.
-
Earth, Wind & Fire. „September”. Wrzesień, który nie chce ostygnąć
Pierwszy września zwykle przynosi papierowy chłód, lecz kilka dźwięków gitary Ala McKaya potrafi odwrócić kalendarz. „September” Earth, Wind & Fire to piosenka o pamięci, która ani przez chwilę nie pozwala stać w miejscu, z datą…
-
Natalia Przybysz i Skubas. Ciepły wiatr zostaje w środku
Słuchaliśmy „Ciepłego Wiatru”, kiedy wokół nas naprawdę powiewał ciepły wiatr, a Natalia Przybysz i Skubas wracali w zapętleniu. Gdzieś między morzem, melodią i ich głosami pogoda stała się stanem wewnętrznym: ciepłem, które weszło pod skórę…
-
Transport Band. A może by… Leniwy funk, który nie zna czasu
Jazxing nie unowocześnił A może by… Transport Bandu. Usłyszał, że polski singiel z 1980 roku od początku skrywał leniwy funk, balearskie światło i klubową przyszłość. Po latach utwór dostał jeszcze jedno życie, tym razem jako…
-
Kaśka Sochacka – Komary. Ciepło przyszłości, której jeszcze nie ma
Siwe włosy, czarna kawa, późne lato i zwykły wtorek. „Komary” Kaśki Sochackiej opowiadają o miłości, która nie potrzebuje wielkich deklaracji, tylko wspólnej przyszłości.
-
EMF – Unbelievable. Riff, który nie może ustać w miejscu
Najpierw słyszysz riff.Nie jest szczególnie skomplikowany i właśnie dlatego natychmiast zostaje w głowie. Gitara Iana Dencha nie zachowuje się jednak jak typowy rockowy fundament. Jest krótka, nerwowa, rytmiczna, bardziej podskakuje, niż prowadzi melodię. Zamiast ciągnąć…
-
Wham! – Everything She Wants. Luksus, który zaczyna uwierać
Everything She Wants brzmi jak luksusowa witryna połowy lat osiemdziesiątych, pełna syntezatorowego blasku, perfekcyjnego LinnDrum i miękkiego, cielesnego basu. George Michael buduje z tego jednak coś więcej niż efektowny pop. Pod chromowaną powierzchnią zaczyna narastać…
-
Velvet Underground – Pale Blue Eyes. Dla Stasia
Pale Blue Eyes, od 16 kwietnia 20 roku, ma dla mnie jedną parę niebieskich oczu 💙
-
Basia (którą naprawdę uwielbiam), zanim została Basią. Obłęd w podmiejskiej dyskotece
Zanim Basia Trzetrzelewska została międzynarodową gwiazdą, śpiewała w Perfect Super Show and Disco Band. W Obłędzie w podmiejskiej dyskotece już słychać rytmiczny nerw i sposób prowadzenia głosu, który później stanie się jej znakiem rozpoznawczym.
Tony Muzyki także w aplikacji.
Wybierz język lektury i zachowaj teksty na później.
Tony Muzyki, czyli muzyka niekoniecznie popularna 