Pulp. Zespół, który czekał siedemnaście lat
Pulp nie spadł z nieba razem z britpopem. Ten zespół latami tłukł się po obrzeżach sceny, aż w końcu zamienił zwyczajne brytyjskie życie w jedne z najlepszych piosenek lat 90.
Tony muzyki
Suede (cz. 4) – w Progresji, w Warszawie. Niektóre koncerty są większe od samych piosenek
01. Disintegrate 02. Trash 03. Animal Nitrate 04. Killing Of A Flashboy 05. Personality Disorder 06. Flytipping 07. Dancing With The Europeans 08. Filmstar 09. Can’t Get Enough 10. June Rain 11. Turn off Your Brain And Yell 12. Everything Will Flow 13. She Still Leads Me On 14. Trance State 15. Life Is Golden…
Suede, cz. 3
Za kilka godzin The Wild Ones przestanie być nagraniem zamkniętym na Dog Man Star i stanie się częścią konkretnej nocy w Warszawie. Każdy usłyszy tę samą melodię, lecz nikt nie znajdzie się dokładnie w tej samej piosence.
Animal Nitrate. Niebezpieczne zwierzę wniesione do salonu
Animal Nitrate wchodzi do rodzinnego salonu jako przebój, ale pod refrenem przynosi przemoc, odurzenie i pożądanie zamknięte za cienką ścianą. Suede podało brytyjskiej telewizji niebezpieczne zwierzę w pięknym opakowaniu, a publiczność zaczęła je nucić, zanim zauważyła ślady błota i krwi na dywanie.
Zanim Britpop dostał flagę. Suede i wynalezienie nowej Anglii
Zanim Britpop zamienił się w flagę, piwo i narodową pewność siebie, Suede pokazało inną Anglię. Mokre chodniki, cienkie ściany, seksualną niejednoznaczność i ludzi, którzy wyglądali jak gwiazdy tylko po to, żeby przetrwać zwyczajność
This Must Be the Place. Hiraeth za domem, który nie był miejscem
792 kilometry do Stasia i Anieli, 543 do Warszawy i większości Przyjaciół i Znajomych. W This Must Be the Place Talking Heads muzyczna repetycja zamienia się w drogę powrotną, a walijskie hiraeth pomaga nazwać tęsknotę za domem, który nie jest budynkiem, lecz bliskością ludzi, przy których człowiek przestaje być gościem.
Kapitan, który nigdy nie przypłynął. Double i sztuka przestawania czekać
Wystarczyły cztery minuty, żeby Double opowiedziało historię, która dojrzewa razem ze słuchaczem. The Captain of Her Heart nie jest balladą o utraconej miłości, lecz o chwili, w której człowiek odzyskuje własne życie, przestając czekać na kogoś, kto już dawno odpłynął.
The Clientele. Jak nagrać wspomnienie, a potem wpuścić do niego światło
The Clientele nagrywają wspomnienie tak, jakby dźwięk był szybą: trochę chroni, trochę oddziela, trochę odbija twarz człowieka, który nie zawsze może wyjść do świata.
Tony Muzyki, czyli muzyka niekoniecznie popularna 