Pulp. Zespół, który czekał siedemnaście lat
Pulp nie spadł z nieba razem z britpopem. Ten zespół latami tłukł się po obrzeżach sceny, aż w końcu zamienił zwyczajne brytyjskie życie w jedne z najlepszych piosenek lat 90.
MUZYKA NIEPOPULARNA
Muzyka nie kończy się
na refrenie.
-
-
Suede (cz. 4) - w Progresji, w Warszawie. Niektóre koncerty są większe od samych piosenek
01. Disintegrate 02. Trash 03. Animal Nitrate 04. Killing Of A Flashboy 05. Personality Disorder 06. Flytipping 07. Dancing With The Europeans 08. Filmstar 09. Can’t Get Enough 10. June Rain 11. Turn off Your…
-
Suede, cz. 3
Za kilka godzin The Wild Ones przestanie być nagraniem zamkniętym na Dog Man Star i stanie się częścią konkretnej nocy w Warszawie. Każdy usłyszy tę samą melodię, lecz nikt nie znajdzie się dokładnie w tej…
-
Animal Nitrate. Niebezpieczne zwierzę wniesione do salonu
Animal Nitrate wchodzi do rodzinnego salonu jako przebój, ale pod refrenem przynosi przemoc, odurzenie i pożądanie zamknięte za cienką ścianą. Suede podało brytyjskiej telewizji niebezpieczne zwierzę w pięknym opakowaniu, a publiczność zaczęła je nucić, zanim…
-
Zanim Britpop dostał flagę. Suede i wynalezienie nowej Anglii
Zanim Britpop zamienił się w flagę, piwo i narodową pewność siebie, Suede pokazało inną Anglię. Mokre chodniki, cienkie ściany, seksualną niejednoznaczność i ludzi, którzy wyglądali jak gwiazdy tylko po to, żeby przetrwać zwyczajność
-
This Must Be the Place. Hiraeth za domem, który nie był miejscem
792 kilometry do Stasia i Anieli, 543 do Warszawy i większości Przyjaciół i Znajomych. W This Must Be the Place Talking Heads muzyczna repetycja zamienia się w drogę powrotną, a walijskie hiraeth pomaga nazwać tęsknotę…
-
Kapitan, który nigdy nie przypłynął. Double i sztuka przestawania czekać
Wystarczyły cztery minuty, żeby Double opowiedziało historię, która dojrzewa razem ze słuchaczem. The Captain of Her Heart nie jest balladą o utraconej miłości, lecz o chwili, w której człowiek odzyskuje własne życie, przestając czekać na…
-
The Clientele. Jak nagrać wspomnienie, a potem wpuścić do niego światło
The Clientele nagrywają wspomnienie tak, jakby dźwięk był szybą: trochę chroni, trochę oddziela, trochę odbija twarz człowieka, który nie zawsze może wyjść do świata.
-
Lou Reed wysyła miłość na orbitę
Kosmos u Lou Reeda nigdy nie był opowieścią o rakietach. W Satellite of Love staje się metaforą zazdrości, niepewności i miłości, której nie da się zmierzyć żadnym sygnałem wysłanym na orbitę.
-
Tyle szczęścia po końcu świata. Artur Rojek, Dawid Podsiadło i Yeti
Artur Rojek i Dawid Podsiadło nagrali piosenkę o potworach, które nie mieszkają w lasach, lecz w naszej pamięci, samotności i codziennych zmaganiach. Yeti staje się opowieścią o człowieku, który po końcu świata uczy się żyć…
-
Balthazar - Blood Like Wine. Między fascynacją a katastrofą
Nie brzmi jak piosenka o złamanym sercu. Nie brzmi też jak historia wielkiej miłości. Blood Like Wine Balthazara opowiada o fascynacji, która zaczyna przypominać uzależnienie. O człowieku, który wie, że skończy się źle, ale mimo…
-
Każdy jest bohaterem. Night Tapes i krótka ucieczka od cynizmu
Night Tapes nie śpiewają o wielkiej miłości, ani o życiowym przełomie. W „every day is a game” pokazują coś znacznie rzadszego: moment, kiedy świat przestaje wydawać się wrogi. Morze jest bardziej niebieskie, obcy ludzie stają…
-
Sześć minut mądrości, czyli Fisz Emade Tworzywo i Polska zalana oświeceniem
Internet miał dać ludziom dostęp do wiedzy. Dał też każdemu megafon. W „Sześciu minutach mądrości” Fisz Emade Tworzywo z chirurgiczną precyzją rozbierają na części współczesną epidemię pewności siebie. Eksperci od wszystkiego, trenerzy manifestacji, komentatorzy od…
-
Światło pod skórą, czyli Roy Ayers, José James i Everybody Loves the Sunshine
Roy Ayers stworzył utwór, który od niemal pół wieku pozostaje synonimem muzycznego ciepła. Everybody Loves the Sunshine nie zachwyca rozmachem ani skomplikowaną konstrukcją. Zachwyca atmosferą. W artykule przyglądamy się zarówno legendarnemu oryginałowi z 1976 roku,…
-
Czułość, która podnosi. SAULT i „Higher”
W kilku prostych słowach SAULT zamyka coś, czego wielu autorów szuka przez całe kariery. „Higher” jest jednocześnie soulowym uniesieniem, pieśnią wdzięczności i przypomnieniem, że największą siłę często odnajdujemy w czyjejś obecności.
Tony Muzyki także w aplikacji.
Wybierz język lektury i zachowaj teksty na później.
