The Verve, cz. VI. Richard Ashcroft bez mapy
Richard Ashcroft wchodzi do maszyny The Chemical Brothers bez gotowego tekstu i bez własnej mapy. „The Test” pokazuje, że czasem brzmi najciekawiej wtedy, kiedy ktoś odbiera mu kontrolę.
TONY ARCHIWALNE
Music
-
-
Przedostatnia trójka
Trzydzieści osiem. Za rok ostatnia trójka, za dwa lata czterdzieści. LCD Soundsystem, „All My Friends” i próba pogodzenia się z tym, że czas jest cholernie dobry w swojej robocie.
-
Pejzaż. Jeszcze ciepło
Pejzaż i ostatni dzień lata. O wdzięczności za dobro i trudne lekcje, o rzeczach, których wciąż nie umiem przebaczyć, i o cieple, które chcę zachować.
-
OFF 2027. Przyjechać po swoich, zakochać się w nieznajomych
Warpaint po zmroku, Stereolab nad stawami, Florence Adooni pod sceną, od której nie da się odejść. Wyobrażamy sobie OFF 2027: 36 koncertów, pamięć dawnych edycji i muzyczne zakłady Tonów.
-
J. Bernardt. Czternaście lat później
Jinte’a Depreza poznałem na koncercie Balthazarów w Berlinie w 2012 roku. Czternaście lat później wracam do jego głosu w „Love Is On My Mind”. Nowy singiel J. Bernardta, trochę soulowej swobody i zapowiedź „Wild Swim”.
-
Kompozytorzy, których nie było
Szukałem fikcyjnych kompozytorów Mitch & Mitch. Google dorzuciło własnych. Drugi odcinek Mitchologii stosowanej: prawdziwa płyta, zmyślone biografie i profesor, którego nie zamawiałem.
-
DJ… Huj(?!)
Podejrzany pseudonim, opis uparcie zaprzeczający obecności Morettiego i Wodecki przy klawiszach. Z jednego setu wyrasta „Mitchologia stosowana”, mój cykl o Mitch & Mitch, muzycznych mistyfikacjach i przyjemności przekopywania internetu.
-
Natalia Przybysz i Skubas. Ciepły wiatr zostaje w środku
Słuchaliśmy „Ciepłego Wiatru”, kiedy wokół nas naprawdę powiewał ciepły wiatr, a Natalia Przybysz i Skubas wracali w zapętleniu. Gdzieś między morzem, melodią i ich głosami pogoda stała się stanem wewnętrznym: ciepłem, które weszło pod skórę…
-
Kaśka Sochacka - Komary. Ciepło przyszłości, której jeszcze nie ma
Siwe włosy, czarna kawa, późne lato i zwykły wtorek. „Komary” Kaśki Sochackiej opowiadają o miłości, która nie potrzebuje wielkich deklaracji, tylko wspólnej przyszłości.
-
Wham! - Everything She Wants. Luksus, który zaczyna uwierać
Everything She Wants brzmi jak luksusowa witryna połowy lat osiemdziesiątych, pełna syntezatorowego blasku, perfekcyjnego LinnDrum i miękkiego, cielesnego basu. George Michael buduje z tego jednak coś więcej niż efektowny pop. Pod chromowaną powierzchnią zaczyna narastać…
-
Mac DeMarco. Człowiek, który ukrył czułość pod wygłupami
Największym żartem Maca DeMarco nie są jego wygłupy. Największym żartem jest to, że pod całą tą błazeńską maską ukrył jedną z najczulszych piosenek współczesnego indie.
-
Pulp, cz. III. Pożądanie nie zna dobrych manier
Pożądanie u Pulp nie zna dobrych manier; wchodzi bez pukania, zostaje zbyt długo, myli bliskość z samotnością, a potem zamienia wstyd, erotykę i zmęczenie w muzykę, która pulsuje jeszcze długo po zgaszeniu światła.
-
Pulp. Zespół, który czekał siedemnaście lat
Pulp nie spadł z nieba razem z britpopem. Ten zespół latami tłukł się po obrzeżach sceny, aż w końcu zamienił zwyczajne brytyjskie życie w jedne z najlepszych piosenek lat 90.
-
Suede (cz. 4) - w Progresji, w Warszawie. Niektóre koncerty są większe od samych piosenek
01. Disintegrate 02. Trash 03. Animal Nitrate 04. Killing Of A Flashboy 05. Personality Disorder 06. Flytipping 07. Dancing With The Europeans 08. Filmstar 09. Can’t Get Enough 10. June Rain 11. Turn off Your…
-
The Clientele. Jak nagrać wspomnienie, a potem wpuścić do niego światło
The Clientele nagrywają wspomnienie tak, jakby dźwięk był szybą: trochę chroni, trochę oddziela, trochę odbija twarz człowieka, który nie zawsze może wyjść do świata.
