TONY ARCHIWALNE
Obudziłem się o szóstej. Zanim pojawił się telefon, kawa i codzienny szum, byli Staś i Anielka. Potem przypomniałem sobie, że jest piątek, a w głowie od razu zaczęło grać „Friday I’m in Love”. O piosence…
Diamond Hoo Ha miało odzyskać dawny hałas Supergrass. Czasami naprawdę go znajduje, czasami tylko przypomina sobie jego kształt.
The Verve wrócili po jedenastu latach, lecz nie po to, by ponownie zamieszkać w 1997 roku. Forth jest nierówną, przestrzenną i chwilami pięknie zagubioną płytą czterech ludzi, którzy odzyskali wspólny rytm, ale nie wspólną przyszłość.
Czy jedna piosenka może przechować całe dzieciństwo? Dla milionów ludzi Bitter Sweet Symphony jest po prostu przebojem lat dziewięćdziesiątych. Dla innych stała się melodią, która po latach potrafi przywołać miejsca, zapachy i wspomnienia, o których…
Na A Northern Soul psychodeliczne niebo The Verve opada coraz niżej; gitara Nicka McCabe’a przestaje być krajobrazem, a zaczyna naciskać, ranić i wywoływać napięcie. To album nagrany przez zespół, który wciąż potrafił tworzyć razem wielką…
Zanim The Verve zaczął pisać stadionowe hymny, tworzył muzykę bez wyraźnych granic; hipnotyczną, psychodeliczną i pełną gitar, które bardziej przypominały pogodę niż instrument. A Storm in Heaven pozostaje osobnym światem, zbudowanym z improwizacji, pogłosu i…
Pulp na More nie odtwarza własnej młodości; nagrywa płytę pełną przestrzeni, rytmu i melodii, na której czas nie jest przeciwnikiem, lecz kolejnym instrumentem. To powrót bez muzealnej nostalgii, z cieniem Steve’a Mackeya i energią zespołu,…
Pożądanie u Pulp nie zna dobrych manier; wchodzi bez pukania, zostaje zbyt długo, myli bliskość z samotnością, a potem zamienia wstyd, erotykę i zmęczenie w muzykę, która pulsuje jeszcze długo po zgaszeniu światła.
Pulp nie spadł z nieba razem z britpopem. Ten zespół latami tłukł się po obrzeżach sceny, aż w końcu zamienił zwyczajne brytyjskie życie w jedne z najlepszych piosenek lat 90.
Za kilka godzin The Wild Ones przestanie być nagraniem zamkniętym na Dog Man Star i stanie się częścią konkretnej nocy w Warszawie. Każdy usłyszy tę samą melodię, lecz nikt nie znajdzie się dokładnie w tej…
Animal Nitrate wchodzi do rodzinnego salonu jako przebój, ale pod refrenem przynosi przemoc, odurzenie i pożądanie zamknięte za cienką ścianą. Suede podało brytyjskiej telewizji niebezpieczne zwierzę w pięknym opakowaniu, a publiczność zaczęła je nucić, zanim…
Zanim Britpop zamienił się w flagę, piwo i narodową pewność siebie, Suede pokazało inną Anglię. Mokre chodniki, cienkie ściany, seksualną niejednoznaczność i ludzi, którzy wyglądali jak gwiazdy tylko po to, żeby przetrwać zwyczajność
Pierwsze sekundy „I Wanna Be Adored” nie są muzyką, tylko napięciem, które powoli wypełnia przestrzeń, aż nagle orientujesz się, że jesteś już gdzie indziej, w świecie, gdzie jeden bas znaczy więcej niż całe rozmowy, a…
Tony Muzyki, czyli muzyka niekoniecznie popularna 