The Clientele: Gdy mgła nauczyła się tańczyć
Od zamglonego „Reflections After Jane” do niemal tanecznego „Bookshop Casanova”. The Clientele pokazują, jak melancholia zmienia brzmienie, lecz nie znika.
TONY ARCHIWALNE
Muzyka alternatywna
-
-
Natalia Przybysz i Skubas. Ciepły wiatr zostaje w środku
Słuchaliśmy „Ciepłego Wiatru”, kiedy wokół nas naprawdę powiewał ciepły wiatr, a Natalia Przybysz i Skubas wracali w zapętleniu. Gdzieś między morzem, melodią i ich głosami pogoda stała się stanem wewnętrznym: ciepłem, które weszło pod skórę…
-
Transport Band. A może by… Leniwy funk, który nie zna czasu
Jazxing nie unowocześnił A może by… Transport Bandu. Usłyszał, że polski singiel z 1980 roku od początku skrywał leniwy funk, balearskie światło i klubową przyszłość. Po latach utwór dostał jeszcze jedno życie, tym razem jako…
-
Kaśka Sochacka – Komary. Ciepło przyszłości, której jeszcze nie ma
Siwe włosy, czarna kawa, późne lato i zwykły wtorek. „Komary” Kaśki Sochackiej opowiadają o miłości, która nie potrzebuje wielkich deklaracji, tylko wspólnej przyszłości.
-
Velvet Underground – Pale Blue Eyes. Dla Stasia
Pale Blue Eyes, od 16 kwietnia 20 roku, ma dla mnie jedną parę niebieskich oczu 💙
-
Supergrass, cz. V. Diamond Hoo Ha. Ostatni hałas przed ciszą
Diamond Hoo Ha miało odzyskać dawny hałas Supergrass. Czasami naprawdę go znajduje, czasami tylko przypomina sobie jego kształt.
-
Supergrass, cz. I. Zanim byli Alright. Jak Supergrass wydarzył się w Oxfordzie
Zanim Supergrass zostali wiecznymi chłopakami z Alright, byli trzema młodymi muzykami z okolic Oxfordu, którzy spotykali się po pracy i odkrywali, że razem przyspieszają
-
The Verve, cz. V. Richard Ashcroft. Wielkie melodie, którym nie zawsze ufam
Richard Ashcroft umie pisać melodie, które brzmią jak objawienie. Problem w tym, że czasem sam zbyt mocno w nie wierzy. O solowej karierze po The Verve.
-
Alternative music, Britpop, Britpop, Indie, Music journalism, Recenzje albumów, Rock alternatywny, Tony Muzyki, UKThe Verve, cz. IV. Forth. Powrót, który nie próbował cofnąć czasu
The Verve wrócili po jedenastu latach, lecz nie po to, by ponownie zamieszkać w 1997 roku. Forth jest nierówną, przestrzenną i chwilami pięknie zagubioną płytą czterech ludzi, którzy odzyskali wspólny rytm, ale nie wspólną przyszłość.
-
The Verve, cz. II. Muzyka na granicy rozpadu
Na A Northern Soul psychodeliczne niebo The Verve opada coraz niżej; gitara Nicka McCabe’a przestaje być krajobrazem, a zaczyna naciskać, ranić i wywoływać napięcie. To album nagrany przez zespół, który wciąż potrafił tworzyć razem wielką…
-
The Verve, cz. I. Zanim niebo stało się gorzkie
Zanim The Verve zaczął pisać stadionowe hymny, tworzył muzykę bez wyraźnych granic; hipnotyczną, psychodeliczną i pełną gitar, które bardziej przypominały pogodę niż instrument. A Storm in Heaven pozostaje osobnym światem, zbudowanym z improwizacji, pogłosu i…
-
Mac DeMarco. Człowiek, który ukrył czułość pod wygłupami
Największym żartem Maca DeMarco nie są jego wygłupy. Największym żartem jest to, że pod całą tą błazeńską maską ukrył jedną z najczulszych piosenek współczesnego indie.
-
Pulp, cz. III. Pożądanie nie zna dobrych manier
Pożądanie u Pulp nie zna dobrych manier; wchodzi bez pukania, zostaje zbyt długo, myli bliskość z samotnością, a potem zamienia wstyd, erotykę i zmęczenie w muzykę, która pulsuje jeszcze długo po zgaszeniu światła.
-
Pulp, cz. II. Muzyka ludzi, którzy wracają do domu później niż planowali
Pulp nigdy nie potrzebował najgłośniejszych gitar ani największych stadionów, żeby stać się jednym z najważniejszych zespołów brytyjskiej muzyki. W drugiej części cyklu na Tony Muzyki zaglądamy pod powierzchnię melodii i odkrywamy, dlaczego kilka pozornie prostych…
-
Pulp. Zespół, który czekał siedemnaście lat
Pulp nie spadł z nieba razem z britpopem. Ten zespół latami tłukł się po obrzeżach sceny, aż w końcu zamienił zwyczajne brytyjskie życie w jedne z najlepszych piosenek lat 90.
Tony Muzyki, czyli muzyka niekoniecznie popularna 