Warhaus. Nocny cień Balthazara
Warhaus to projekt, w którym belgijski songwriter Maarten Devolder z zespołu Balthazar odkrywa bardziej intymną stronę swojej muzyki. To piosenki budowane z półcieni, ciszy i emocji, które najlepiej brzmią późno w nocy
MUZYKA NIEPOPULARNA
Muzyka nie kończy się
na refrenie.
-
-
Charlotte Gainsbourg – 5:55. Delikatność, która pamięta
Album 5:55 to jedno z najbardziej subtelnych spotkań francuskiej melancholii z brytyjską wrażliwością popu. Charlotte Gainsbourg tworzy tu muzykę kruchą, elegancką i pełną niedopowiedzeń.
-
Air – Moon Safari. Muzyka, która oddycha spokojem
Moon Safari to płyta, która na przełomie wieków pokazała, że elektronika może być ciepła, miękka i pełna przestrzeni. Francuski duet Air stworzył album, który brzmi jak spokojna podróż przez nocne niebo.
-
HVOB – Trialog || Kiedy muzyka przestaje być tylko muzyką
Są takie płyty, które od pierwszych sekund brzmią jak dobrze zrealizowany album elektroniczny. I są takie, które od pierwszych sekund sugerują, że wydarzy się coś więcej. Trialog wiedeńskiego duetu HVOB należy zdecydowanie do tej drugiej…
-
Kobiece głosy, które zmieniają przestrzeń. Alternatywa, soul i wrażliwość, która zostaje na długo
Są w muzyce takie momenty, kiedy pojawia się głos i nagle wszystko zaczyna brzmieć inaczej. Instrumenty jakby cofają się o pół kroku. Gitara gra ciszej. Syntezatory tworzą tylko tło. W centrum zostaje człowiek i jego…
-
Mateusz Dopieralski. Droga od podziemia internetu do Bitaminy i Vito Bambino
Historia Mateusza Dopieralskiego (obecnie szerzej znanego jako Vito Bambino) to opowieść o muzyku, który przeszedł drogę od internetowego podziemia do jednej z najciekawszych scen współczesnego polskiego soulu. To także historia pasji, współpracy i konsekwentnego budowania…
-
Część VI. Echo, które nie znikło. Shoegaze po końcu epoki
Na początku lat dziewięćdziesiątych wydawało się, że historia shoegaze’u dobiegła końca. Scena, która jeszcze chwilę wcześniej pulsowała nowymi pomysłami, zaczęła się rozpadać. W Wielkiej Brytanii pojawiła się fala britpopu, bardziej bezpośrednia, głośniejsza, bardziej teatralna. W…
-
Część V. Bibliotekarze dźwięku
Przez większą część XX wieku odkrywanie muzyki było doświadczeniem geograficznym. Trzeba było znać odpowiedni sklep z płytami. Trzeba było mieć starszego kolegę, który wiedział więcej. Trzeba było czytać magazyny, które docierały do kiosków z miesięcznym…
-
Część IV. Powrót mgły
Shoegaze nie wrócił dlatego, że ktoś go wskrzesił. Nie było manifestu. Nie było deklaracji powrotu. Nie było żadnej sceny, która ogłosiła: zaczynamy od nowa. Ta muzyka po prostu zaczęła znowu pojawiać się w słuchawkach ludzi.…
-
Część III. Dźwięk jako architektura zawieszenia
Jeśli shoegaze jest architekturą przestrzeni, to można ją usłyszeć bardzo konkretnie. Weźmy „When the Sun Hits” zespołu Slowdive. Utwór nie buduje napięcia przez klasyczny wzrost dynamiki czy wyraźny riff prowadzący. Gitara otwierająca jest już zanurzona…
-
Część II. Kontynent zmęczony własnym echem
. . Shoegaze wyrasta z kontynentu, który przestał wierzyć w wielkie narracje. Europa końca lat osiemdziesiątych była przepracowana. Punk wykrzyczał sprzeciw. Postpunk przeanalizował depresję. Ideologie traciły wiarygodność. Zimna wojna dogasała nie eksplozją, lecz zmęczeniem. To…
-
Część I. Europa w pogłosie. Shoegaze jako duchowość bez ołtarza
Część I. Zmierzch Shoegaze to doświadczenie wertykalne. Nie horyzontalne jak rock, nie frontalne jak punk. Wertykalne. W górę i w głąb jednocześnie. To muzyka zmierzchu. Nie nocy. Nie dnia. Zmierzchu, z nadzieją na piękny wschód.…
-
Tony Muzyki
Nie zakładałem tej strony z potrzeby budowania marki. Raczej z potrzeby porządkowania dźwięków. W pewnym momencie wiele rzeczy w moim życiu się porozjeżdżało. Relacje. Plany. Rytm. Została muzyka. I została cisza między utworami. Zaczynam od…
Tony Muzyki także w aplikacji.
Wybierz język lektury i zachowaj teksty na później.
Tony Muzyki, czyli muzyka niekoniecznie popularna 